Aduket

Tüm parasını tombiye, doping çikolatalarına veren çocuk, evde şeker kız Candy'yi izlemesine rağmen dalga geçmesinler diye bunu kimseye söylemeyen çocuk, ramazan aylarında her gece teraviye diye çıkıp tüm gece pencerelere yumurta atan çocuk, arkadaşları misketlerinin hepsini ütünce sokakta önemli değilmiş gibi davranıp evde ağlayan çocuk, eski ilaç kutularını toplayıp kesip biçip kendi voltranını oluşturan çocuk, sigara baraklarına yanlışlıkla altın karıştığını duyup sokakta hepsini toparlayıp elleri sigara kokunca babasından sigara içtiği için tokat yiyen çocuk, atari salonuna gidip makinaya ataç atarken yakalanıp salon sahibinden saniyede 100km hızla kaçan çocuk, borular ve kibrit kutularıyla acayip silahlar hazırlayıp külahların ucuna iğne takan çocuk, sineklerin kanatlarını koparıp gazoz kapağının içine koyan ve daha sonra alttan çakmağı yakıp sineğin zıplamasını izleyen çocuk...

Zaman geçtikçe manavın yerine DVD dükkanının, süthanenin yerine solaryum merkezinin, kazıkçı Recep bakkalın yerine cep telefoncunun açıldığını aynı gün gören çocuk...

Ne olup bittiğini anlayamadan kendini de bu boktan hayatın bir parçası olmak için çabalarken bulan o çocuk şimdi Aduket atıyor oturduğu yerden hayata... kendi canı gidiyor...

diyor ki;
Kategori: Nostaljik
Etiketler: yazıyorum nostalji nostaljik çocuk çocukluk
37 04 Temmuz 2008
Yorumlar
Yorum Yaz
Bu içeriğe hiç yorum yazılmamış, bir ilke imza atmak ister misin?
© 2004 - 2017 Alkislarlayasiyorum.com Tüm Hakları Coca - Cola'nın formülü ile aynı yerde saklıdır...