kurbanlık koyun gibi hala beklerim, biliyorum içi taş dolu top bir gün gelecek ve ben tekme atıcam, ayağım acıyacak, belki çaktırmıycam çocuklar sevinmesin diye, ama acıyacak... bekliyorum, çünkü kaderim bu...
küçüktük, mahallemizin haftada 3 gün bizim sokaktan geçen hurdacısı vardı. yine bigün geçerken önce muhabbetle yumuşattık ardından şut çekmesini istdik, hurdacı amca eldivenlerini çıkarıp gerilince anlamıştımki iyi bir dayak yiyecektik, fakat ok yaydan çıkmıştı geri dönüşü yoktu... vurmuştu topa.... içim acımıştı. yaptığın kötülükler dönüp dolaşıp başına gelir derdi büyüklerim. o gün bugündür sokaklarda duran bi top varsa önce ayağımın ucuyla yoklarım sonra tepiklerim, güvenmem etraftaki veletlere. ama hurdacıyı kandıran ben değildim "mapi burak" planlamıştı herşeyi... bütün suç mapi'nin
Küçükken bu şaka banada yapıldıydı da Allahtan ben Memet gibi yapıştırmadıydım. Yoksa ayak mayak kalmazdı, yazık lan Memede.
Anamm içim zıpladı. Yazık ya,çocuk kariyerindeki ilk zamanlarda futbola tövbe etmiştir.
İçim bu yavrucağa karşı acayip bir acıma ve şefkat duygusu ile dolduki, o şakayı yapan deyyusları o taş ile bağlayıp denize dökesim var.
bu konusan kesin fehmidir :D duvardada yazıo zaten ''burası benden sorulur FEHMİ'' :D bu fehmi ne lanet adam lan :D