Çocukça Bir İntikam Arzusu

09.02.2010

Kaldırımda oturuyoruz. Mevsimlerden bahar. Ortalık aşk kokuyor. Ama ben duyamıyorum daha. Sabahtan beri top oynamanın verdiği o yorgunlukla, değil aşk kokusunu, kendi ter kokumu bile duyamıyorum. Sadece İsmail’in ter kokusunu duyuyorum, leş gibi kokuyor pezevenk. Biraz nefes alıp maçın analizini yaptıktan sonra, gazoz ve taç kraker almak için sokağın başındaki bakkala yürümeye karar veriyoruz. Yolda türlü şaklabanlıklar yaparak bakkala ulaşıyoruz. Bakkalın kapısına giden merdivenlerden çıkarken, yan binanın kapısından çıkan sarı bukleli saçları, mavi gözleri, kısa lacivert şortu ve sarı tshirtü olan birini görüyorum. Göz göze geliyoruz bir anda, kilitleniyorum. Hayat benim için duruyor o anda, sadece ayaklarım durmuyor, yürümeye devam ediyorlar. Yürümeyi bile tam olarak beceremeyip, basamaklara takılıyorlar. Yere kapaklanıyorum, kafamı bakkalın kapısına çarpıyorum. Başım kanamaya başlıyor. Kafamı kıza çeviriyorum, hala bana bakıyor, gülüyor. Ben de ona gülüyorum. Bakkal geliyor, başıma tentürdiyotla pansuman yapıyor. Gazozla krakeri beleşe getiriyorum. Evimin yolunu tutup anamın yanına gidiyorum.
***
İlk o zaman görmüştüm burcu’yu. Yaklaşık sekiz yaşındaydım zaar. Mahallede nelerin olup bittiğini, kapının önüne oturup sabahtan akşama kadar dantel neyi ören teyzelerden anında öğrenen ben, bu güzellğin farkına varamamışım o zamana kadar. Nedenini daha sonradan öğrendim, taşınalı bir iki hafta olmuş sadece.
Anyway, daha sonraları sırf burcu’yla yakın temas kurabilmek adına, futbol sahamızı (sahadan kastım 4 adet kaldırım taşı) sokak sonundan, sokak başındaki bakkalın önüne çekmişliğim var dostlar. Onun gözünde sırf biraz karizmam olsun diye; üç numaradan biraz daha hallice olan saçlarıma limonla şekil vermeye çalışmamdan tutun, (şimdi bırakın) bisikletin ön tekerleğini havaya kaldırıp sadece arka tekerlekle gitmeye kalkışırken kolumu incitmeme kadar her türlü naneyi de yedim. Sırf onu biraz daha görebilmek adına, annemin terlik darbeleriyle zorlanarak yaptığım ödevlerimi okuldan geldiğim gibi yapar, ardından da teker teker arkadaşlarımın evlerine gidip top oynamaya çağırırdım. Mahallenin kızları da bizi görür dışarı çıkar ip neyin atlayıp, sek sek oynarlardı. Arada da Burcuların binalarının merdivenlerine oturup bizi izlerlerdi. He işte abi, bu süre zarfında beni görseniz; götüm arşa değecek gibi lan. futbol tekniği servet kadar olan ben, kız bizi izlerken maradona kesiliyorum. Gol attığım zamanlarda kızlara doğru Romario’nun o meşhur bebek sallama gol sevincini yapıp, Burcu’ya gerekli mesajımı veriyorum falan. Mesajımı verirken burcu’nun tebessümlerimden anlıyorum ki o da bana karşı boş değil. Evlenecek benimle. Eminimki o da benim gibi her gece Allah’a dua ediyo birlikte olup evlenebilmemiz için.
Neyse bi gün alırım veririm yapılan sırada, Burcu’ya bakıyorum, dalmışım. Gözlerimi alamıyorum ondan. Ardından bi sesle irkildim.
- çatttt (böyle "şrakkk" gibi bi efekt de çıkmış olabilir de emin değilim tam.)

Mahallenin p.çi serdar topla yüzüme bi abanmış baba, ben direk yere kapaklandım. Ağlıyorum lan resmen. Öyle acıyo. Öyle acıyo ki, acıdan nerde olduğumu falan unuttum. Burcu’nun yüzünü görünce cennette olduğumu anladım. Tabi sonradan izah ettiler cennette olmadığımı. Cennette değilsem neredeydim? Bi baktım etrafıma Ali Sami Yen hell. anaa dedim benim burda ne işim var, hemi de bir fenerbahçeli olarak. Meğerse bayılmışım, hayal görüyormuşum. Aslında açıklamamışlar hiç bi bok. herşey tamamen hayal ürünüymüş. Evde uyandım.

işte o gün kendime olan güvenimi biraz da olsa kaybettim fakat yılmadım, direndim ve başardım. Burcu’yu tekrar elde ettim. (Serdar’ı onun gözü önünde dövmemin büyük etkisi var sanırım, psikolojik baskı yaptı bence). Yine bakışmalar, göz göze gelmeler, oyunlarda birbirimizin adlarını söylemeler falan. İstop oynarken devamlı sevdiğin kızın adını söylersin ya işte. Hatırladın değil mi? he işte kastım ondan.

anyway, bigün yine maç yapıyoruz mahallede. Ben yine maradona kesilmişim, hat-trickleri dizmişim ardı ardına. herşey bu kadar güzel gidiyor, kızla göz göz gelmeler falan aynı hızda devam.

- çatttt!

Ahh seni seni. top sandın dimi? bu sefer top değil. osmanlı tokadı. Daha doğrusu osman'ın tokadı. osmandı ibnenin adı. abi beni bi dövmeye başladı bu maçın ortasında.

- lan sen benim kardeşimi nasıl seversin, öldürürüm lan seni..
- abi ben bişey yapmadım ya vurma ya vurma ma mamımı mamımı mamımı mamımı mamımı mamımı mamımı. ben ceza. microphone show.
- lan hala konuşuyo bak.

neden, kimden ve nereden(harf olarak sayarsan 5n1k'yı tutturduk) aldığını bilmediğim bir hızla yanıma gelmiş ibne. yedik dayağımızı oturduk g.tümüzün üstüne. ama çok fena hırslandırdı bu beni. kesin karşı atağa geçicem; ama Osman'a gidip sataşsam öldürecek beni, benden 5 yaş büyük ve battal boy. en sonunda muhteşem bi plan yaptım. Plan şu: Babası işten gelince arabalarını çizicem. Tamam, Burcu’ya da ihanet etmiş oluyorum ama kin ve nefret aşkın önüne geçiyor dostlar, geçiyor. Neyse, saklandım bunların binanın kuytu bi yerine. Babayı bekliyorum.(evet, gerçekten babayı bekliyomuşum, sonradan anlayacaktım) en sonunda geldi adam, girdi içeri. Abi direk koştum arabaya. Tam cebimden ev anahtarını çıkarttım arabaya dokundurttum ki ne duyayım. (lan insan bıçak neyin alır biliyorum da çocukluk işte)

- lan piç, napıyon lan sen gel bakayım buraya.

Herif bişeyini unutup, onu almaya geri döndü heralde. tabi beni de öyle görünce almaktan vazgeçti. Ben aldım onun yerine. Babayı aldım. Kafasını aldım. Üçün birini aldım.

Burcu mu? benle konuşmadı bir daha. dinlemedi bile or.spu. Bi kaç ay sonra da taşındılar zaten. Ne de güzel komşumuzdun sen Burcu.

Eğer bu satırları okuyorsan, lütfen dinle beni. Çok değiştim ben. Bak okuyorsan bunları mesaj at bana. Her şeye yeniden başlayabiliriz. Pliss…

478 defa
okundu