bu filmlerin ve müziğin bu denli sevilmesinin nedeni gayet basit! Samimi olmaları! Ağalı, vurdulu kırdılı değil bu filmler. Bunlar seni, ben, ya da komşunu yansıtan filmler. Sıcacık bu filmler.. Düşünsene. Oturmuşsun sıcacık evinde. Soba yanıyor(kalorifer de olabilir) halının üstüne uzanmışsın, annen sana portakal soyuyor sen de gözünü televizyondan ayırmadan portakalları yiyorsun. Sırf annen film keyfin bozulmasın diye, ıslak bez getiriyor sana ve sen yine gözlerini tvden ayırmadan ellerini siliyorsun. Şener Şen, "r"leri söyleyemeyerek "bıktım şu bekarlıktan Yaşay Usta" diyor, sen de kıs kıs gülüyorsun... Ah ulan çocukluğum...

dokunma aileme,dokunma çocuklarıma,dokunma oğluma,dokunma gelinime...

DOKUNMA!

00:18 den itibaren gözlerin nemlenmesi kaçınılmaz oluyor :(

Ağlamamda en az film kadar role sahip nadide eser. Var ol alkışlarla şaban.

Ailecek oturup babanın,erkek kardeşinin yada aile büyüklerinin yanında yüzün kızarmadan film izlenebilen zamanlardı o zamanlar..

Bugün bizi hala bukadar etkilemesinin sebebide bu.Hem o günlere olan özlem hemde kimsenin adını koyamadığı ama dinleyen yada izleyen herkezin hissettiği ortak bi duygu..

o zamanlar oralet te yeni çıkmıştı.. siyah beyaz televizyon
karşısında turuncu-sarı oraletlerimizi de içerek seyrederdik Türk filmlerini..

hem müzikleriyle hem de filmleriyle, bi daha gelmeyecek 70 li yıllar... geç doğmuşuz arkadaş

Daha on saniye öncesine kadar kahkaha atıyordum...

münir özkul'a acil şifalar diliyoruz.

dokunma aileme,dokunma çocuklarıma,dokunma oğluma,dokunma gelinime...

abi bunu neden bana yaptın okulu astım geldim evde şu an çikolota yiyodum bütün mutluluk iştah bişey bırakmadın adamda gidip uyuyım bari o da kaçarya neyse