aruz veznini sade türkçeye en mükemmel şekilde uyarlayan şair.

zil, sal ve gul. bu bahcede raksin butun hizi...
sevk aksaminda endulus uc def’a kirmizi

askin sihirli sarkisi yuzlerce dildedir
ispanya nes’esiyle bu aksam bu zildedir

yelpaze cevrilir gibi birden donusleri
isveyle devrilis, sacilis ortunusleri

her rengi istemez gozumuz simdi aldadir
ispanya dalga dalga bu aksam bu saldadir

alninda halka halkadir asufte kakulu
gogsunde yosma girnata’nin en guzel gulu

altin kadeh her elde, gunes her gonuldedir
ispanya varligiyla bu aksam bu guldedir

raks ortasinda bir durup oynar, yurur gibi
bir bas cevirmesiyle bakar oldurur gibi...

gul tenli, kor dudakli, komur gozlu, surmeli
seytan diyor ki sarmali, yuz kerre opmeli...

gozler kamastiran sala, meftun eden gule
her kalbi dolduran zile, her sineden "ole"

bir çeşit oblomovdur kendisi

yahya kemal şairlik yönünden türk edebiyatında bir zirvedir ancak karakter yönünden edebiyatımızın dip noktasıdır.her güzelin bir kusuru var a dostlar.

birileri demeden kolpa bu diyeyim( benim ahellias pullos a )öyle demişlerdi. kolpa lan bu feyk.konyakçı kendin okumuşun bize yutturuyon.