Hayaller Kırılmak İçin Değilse İnsanlık Ne İçin?

Birini hayal kırıklığına uğratmamanın asil, onurlu, mağrur ve bazen mağdur duruşunudaki tad acı tatlı sos gibidir. Kaç insanın hayatında, onu bir kez bile hayalkırıklığına uğratmadığı başka bir insan var? Öyle ki, hiçbir beklentisi boşa çıkmamış; dünya tersine dönse bile sığınacağı bir liman olduğunu bilen birinin şansına nail olanların sayısı pek azdır. Söyleyin! Hanginizin hayatında böyle biri var? Hanginiz bu ayrıcalığa sahip.

Bahsettiğim aşk değil. Aşkla hayalkırıklıkları da gelir, bilirsin, alışırsın. Ama şimdi sırtınızı dayadığınız insanın dönün de yüzüne bakın! Kim o? Sevgiliniz mi? Eşiniz mi? En yakın arkadaşınız mı? Anneniz mi? Kaç hayalinizi yok etti? Kaçını yok etti bir düşün! Sırtınızı sağlam kayaya dayamış olabilirsiniz. Ama insan bu, doğasında zarar vermek mevcut. Peki siz? Sırtları sizde olanları kaç kere hayalkırıklığına uğrattınız? Kaç kere onların bu güvenini kırdınız?

Şimdi bir kez daha düşünün. Sizin hiçbir hayalkırıklığına uğratmadığınız kimseniz var mı? Belki de iyi bir insansınız. Belki de büyük çoğunluk gibi sadece öyle olduğunuzu düşünüyorsunuzdur. Ne kadar asilsiniz? Her gece yatmadan önce bakarken aynaya; sadece kendinizle konuştuğunuz sırlarınız ne olacak? Hiç kimseye anlatamadığınız ne günahlarınız var aklınızın köşelerinde? Hep unutmak istediğiniz ama asla unutamadığınız. Ne var ki siz iyi bile sayılırsınız. Çünkü utanıyorsunuz. O aşağılık hareketlerinizi biliyor; bunun için utanıyor ama bir yenisini de yapmaktan geri kalmıyorsunuz. Bazıları var ki; onlar utanmayı bile bilmiyorlar. Bu nasıl bir kibir? Bu nasıl bir yoksunluk? Vazgeçin artık kendinizi kandırmaktan!

Bütün bu kötülüğün; bütün bu hayasızlıkların sorumlusu Habil mi? Yanlış olduğunu bile bile; kötü olduğunu bile bile bütün o aşağılık hareketleri kendinize yakıştırıyorsunuz. Vicdanı bile çarpıttınız. Sanki vicdanınız sadece sizin için var. Sizi rahatlatmak için. Üzerlerine bastıklarınız için çalışmıyor artık vicdanlar; verdiği zarardan çok kendini rahatlatmak için çalışıyor vicdanların sapkın düşünceleri.

En acısı da bunları bir zafer addediyor; daha da kötü bir insan oluyorsunuz. Gerçekten, binlerce yıllık medeniyetin ürünü siz misiniz? Neden bu kadar çirkinsiniz? İnsan ırkı ne zaman bu kadar çirkin oldu? Neden bu kadar kötüsünüz?

Neden hiç hayalkırıklığına uğratmadığınız biri yok hayatınızda? Neden olanların hepsi de sizden çok uzakta kalmış olanlar? Neden hep gerçek sizi bilmeyenler? İçten içe farkındasınız, kötüsünüz! Vazgeçin artık!

2 17 Ekim 2014
Yorumlar
Yorum Yaz
Bu içeriğe hiç yorum yazılmamış, bir ilke imza atmak ister misin?
© 2004 - 2019 Alkislarlayasiyorum.com Tüm Hakları Coca - Cola'nın formülü ile aynı yerde saklıdır...