Çılgın Proje - Arı Yuvasına Çengel Sokmak

Hava sıcaktı o gün aynı zamanda nemliydi. Ağustos’un ortaları filan. Memleketim olan Karadeniz köylerinden birinde fındık toplama zamanıydı. Herkes işe gider ben ve işe yaramayan arkadaşlarım milletin işten gelmeden önceki saatlere kadar sabotaj eylemleri yapardık. Bunların başında yoldaki taşları sökme, yola çukur eşme, kazık çakma veya taştan duvar örme gelirdi. Biz böyle yapardık ki işten gelen adamlar arabadan insin yolu küfrede küfrede temizlesin bizde saklandığımız fındık ağaçlarının arasından seyredelim. Bizim için candı canandı. Yapılması gerekenlerin en başında gelirdi bunlar. Akşama kadar bunu yapardık yazın. Herkesin de bi görevi vardı(Ben mesela taş yığardım).Bi nevi şantiyeydi yani. Hatta çamur yapmak için suyu bile ağzımızla taşırdık.
O gün yine şantiyede yemek molası verilmiş ben de 15 dakka sonra içinde sarelle olan yarım ekmekle beraber tekrar geri gelmiştim. Herkesin elinde yarımşar ekmek vardı. Biz keyifli keyifli yemeğimizi yerken etrafımızda uçan ve ağzımızın kenarına dağılan sarelle izlerini yemeye çalışan arıları fark ettik. Yolun kenarındaki 2-3 metrelik toprak yığının üzerinde yuvaları vardı.Etrafımızda halkalar çiziyorlardı. Birden arkadaşım Bekir’in aklına şeytanca bi plan geldi.Plan özetle şuydu: Arıların balı alınacak yuvaları dağıtılacak bunun üzerine çılgına dönen arılar oradan geçen herkese saldıracak ve bu bizim en büyük sabotajımız olacaktı. Hemen malzemeleri topladık: 1 adet 4 -5 metrelik çengel (esnek, fındık ağacından), 3-4 kucak taş ve yeteri kadar su. İlk başta taşları attık ama arılara pek bi etkisi olmadı. S.ktir lan filan dediler. Sonra suyu attık bu bazıları kızdırdı ama çok zor bir işti. Ağzımızda ki suyu o kadar yükseğe fırlatamıyorduk bile. Son çare çengeli kullanmaktı. Çengel çok ağır olduğu için 4 kişi birden yavaş yavaş kaldırmaya başladık. Diğer ikisi ise taş atıyordu arıların deliğine. Uzun uğraşlar sonucu çengeli deliğin kenarına dayadık. En nihayetinde 4 kişi abanarak çengeli yuvaya soktuk yuva darmadağın oldu. Arılar adeta çılgına dönmüşlerdi. Ama daha kötü bir şey olmuştu. Yakalanmıştık!
İlk başta çengelin en ucundaki Bekir’e saldırdılar. Zavallı çırpındıkça daha çok saldırıyorlardı.Bunu gören bizler hemen koşmaya başladık. Fakat arılar bizden daha hızlıydı. Eve doğru tazı gibi koşarken kulağımda ilk başta bir yanma sonra da bir acı hissettim. Evet sokulmuştum. Ama arıyı elimle tutup kulağımdan attım. Fakat o da ne? Bu sefer bir arı daha yine gelip beni bulmuş ve aynı kulaktan ikinci kez sokmuştu! Ağlaya ağlaya babaannemin yanına geldim. O da tıbbi bilgisi pek kuvvetli olan biri değildi. Hemen bi kepçe yoğurdu kulağıma sıvadı ve çemberle orayı sardı. Fakat şişen kulağım kapanmıştı . Artık sağ kulağım iptaldi. O gün şantiye erken paydos etmiş kimsesin kimseden haberi yoktu. Ertesi gün öğrendiğime göre Bekir 2 kez kafasından 4 kez kollarından Gökhan 1 kez kalçasından Mustafa da 1 kez göğsünden sokulmuştu. Taş atan Anıl ve Ersin’e ise hiç bi b.k olmamıştı. Üstelik kulağıma sarılan yağlı yoğurdun kokusu yıkanınca geçmemiş 1 hafta kimseyle tokalaşamamıştım( Murat Bey peynir gibi kokuyordum çünkü). Olsun ama, amacımıza varmıştık arılar bizi sokunca onlar da ölmüş ayrıca yuvaları dağılınca balları da toprak altında kalmıştı.
Önemli not: Bizi sokan arıların sarıca diye tabir edilen yabani arılar olduğunu, bal yapmadıklarını ve sokunca iğnelerini bırakmadıkları için ölmediklerini altıncı sınıfta Fen hocasından öğrendim. İpne arı demek o yüzden aynı kulaktan iki kez sokmuştu beni. Ne deyim Allah belanı versin Bekir! Allah belanı versin Arı Maya!

ayınecmo ayınecmo diyor ki;
Kategori: Genel
Etiketler: arı sokma sabotaj delik sarıca bal
6 06 Ağustos 2011
Yorumlar
Yorum Yaz

Tüm Yorumlar

  • pressnet
    pressnet 07 Ağustos 2011 - 00:21kardeşim karadeniz köyünde sarıcalı yuvasına çengel sokmuşsun, amacımıza ulaştık diyorsun. arıların sizi sağ bıraktıklarına şükret :) [ispiyonla] [cevap yaz]
    • © 2004 - 2020 Alkislarlayasiyorum.com Tüm Hakları Coca - Cola'nın formülü ile aynı yerde saklıdır...